In een oud fotokader krijgt een realistische tatoeage op silicone een nieuwe intimiteit. De vrouw, alleen van achteren zichtbaar, toont niets prijs: haar houding, haar kraag, haar tijdperk spreken zonder gezicht. Het kader dat ooit bedoeld was om iemand te tonen, laat haar nu juist ontsnappen en maakt haar afwezigheid tot het beeld zelf.
